دوره آموزش پیانو

عضویت
در دوره ویدیویی «آموزش پیانو» به معرفی این ساز محبوب خواهیم پرداخت. «معرفی و تاریخچه پیدایش ساز پیانو» پیانو یکی از مشهورترین سازهای زهی ضربه‌ای است که صدای آن با فشردن کلیدها (کلاویه‌ها) و در اثر برخورد چکش‌ها با سیم‌های فلزی در داخل جعبه‌ای‌ چوبی تولید می‌شود. سیم‌های این ساز به صفحه‌ای موسوم به صفحه صدا متصل شده‌اند و نقش تقویت کننده صدای آن را ایفا می‌کنند. علاوه بر این در جلوی پای نوازنده سه پدال مختلف تحت عنوان پدال طنین، پدال نرم و پدال میانی وجود دارد که هر کدام از آن‌ها به ترتیب برای ارتعاش بیشتر صدا، کم‌کردن و خفه کردن صدا (ایجاد صدایی آهسته و خفه مانند) به کار می‌روند. پیانو برای نخستین بار در سال 1709 میلادی توسط یک مخترع خلاق ایتالیایی به نام بارتولومئو کریستافوری دی فرانچسکو "Bartolomeo Cristofori di Francesco" در شهر پادووا "Padua" ایتالیا ساخته شد و تا حدود یک دهه نیز ناشناخته ماند. تا این که یک نویسنده ایتالیایی مقاله‌ای در خصوص ساختار و نحوه عملکرد پیانو گردآوری کرد و پس از مدتی این مقاله به زبان آلمانی ترجمه شد و به صورت گسترده منتشر گردید. همین موضوع سبب شد که بیشتر سازندگان پیانو از الگوی این مقاله در ساخت آن بهره گیرند. تفاوت اصلی و مهمی که پیانو با سازهای مشابه قبلی خود همچون هارپسیکورد "Harpsichord" داشت این بود که نوازنده می‌توانست شدت صدای ایجاد شده را با نحوه ضربه زدن به کلیدها کنترل نماید و همین ویژگی سبب شد که ساز پیانو مورد توجه آهنگسازان قرن هجدهم میلادی قرار گیرد. به مرور زمان انواع مختلفی از پیانوها تولید و به بازار عرضه شد که از بین آن‌ها می‌توان به گراند پیانو، پیانوی دیواری و پیانوی دیجیتال اشاره کرد. با وجود پیشرفت‌های بشر در زمینه‌های مختلف از جمله موسیقی، شگفت آور است که ساختار اصلی پیانوهای امروزی کاملا مشابه با پیانوهای مدرن بوده و تقریبا از همان الگوی اولیه خود تبعیت می‌کند. پیانو‌های امروزی معمولا از هفت اکتاو تشکیل شده‌اند و قادرند که محدوده بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید نمایند. به دلیل این ویژگی منحصر به فرد، پیانو به عنوان مادر سازها نامگذاری شده است. «مروری کوتاهی بر زندگینامه استاد فقید جواد معروفی» استاد جواد معروفی یکی از موسیقی‌ دانان و نوازندگان برجسته پیانو، سال 1291 در شهر تهران چشم به جهان گشود. وی آموزش موسیقی را نزد پدرش فرا گرفت و پس از فراگیری سازهای تار و ویولون به آموختن پیانو روی آورد. این استاد ارجمند بیش از چهل سال در عرصه موسیقی و آهنگسازی فعالیت کرد و شاگردان به نام و مشهوری نظیر اردشیر روحانی، انوشیروان روحانی، ساسان محبی و... را پرورش داد. از این هنرمند ارزنده آثار ماندگاری همچون مجموعه بی‌کلام «خواب‌های طلایی»، «آلبوم عاشورا»، «راز خلقت و فراق» و... به جای مانده است. سرانجام این هنرمند مشهور 16 آذر 1372 دار فانی را وداع گفت.