دوره مبانی موسیقی

عضویت
در دوره ویدیویی «مبانی موسیقی» با ما همراه باشید. نظریه موسیقی در واقع یک دستور زبان بسیار عظیم و متنوع است که با نحوه چینش صداها در امتداد محور زمان برای خلق یک تجربه موسیقیایی سرو کار دارد. در حقیقت نظریه موسیقی، نظیر خود موسیقی یک هنر است نه علم؛ چیزی شبیه به زبان با ویژگی‌ها و اصطلاحات غیرقابل توضیح. یکی از دلایل تدریس موسیقی به شکل زبان این است که خود موسیقی یک زبان و در واقع روشی جهت ارتباط صوتی بوده که حجم عظیمی از انواع اطلاعاتِ زیباشناختی، سبک شناختی، احساسی و غیره را در عین پیچیدگی می‌تواند به آسانی منتقل کند. تعریف موسیقی را می‌توان به گونه‌ای صدا در زمان یا مرتب شدن زمان توسط صدا بیان کرد. این تعریف دو بعد اصلی موسیقی یعنی صدا و زمان را بدون هیچ قید و شرطی جدا می‌کند. هنگام سخن گفتن از جنبه صدا در موسیقی در واقع به موارد متعددی همچون آلت موسیقی، ترکیب آلت‌ها، ملودی‌، هارمونی، بافت (شالوده) و تنالیته و هنگام صحبت در مورد بعد زمانی موسیقی به ریتم آن اشاره داریم. اگر موسیقی را یک زبان در نظر بگیریم، سازهای موسیقی به تنهایی و با هم صداهای آن زبان را تشکیل می‌دهند. هدف بیشتر سازهای موسیقی رسیدن به انعطاف، خوش آهنگی و قدرت بیان صدای انسان می‌باشد. بین سال‌های 1970 تا 1980 این عقیده وجود داشت که صدایی که با سازهای الکترونیک و به صورت دیجیتال ساخته می‌شود موج موسیقی آینده خواهد بود اما امروزه بیش از هر چیز سازهای الکترونیکی دیجیتال برای تقلید از سازهای کلاسیک استفاده می‌شوند. در میان سازهای مختلف، سازهای زهی آرشه‌ای یا خانواده ویولن شامل چهار ساز بوده که برابر با چهار محدوده صدای انسان هستند. ویولن صدای سوپرانو"soprano"، ویولا "viola" صدای آلتو"alto"، ویولن سل "violoncello" یا چلو "cello" صدای تنور"tenor" و کنترا باس "contra or double bass" صدای باس "bass" را تولید می‌کند که به صورت مخفف SATB نامیده می‌شوند. از میان تمامی سازها صدای ویولن به صدای انسان نزدیک‌تر بوده و دارای آهنگی خوش، قدرت، چابکی، دقت بسیار بالا و زیبایی محض می‌باشد. ویولا صدایی نرم‌تر، کامل‌تر و نسبتا غیر متمرکزتری نسبت به ویولن داشته و اغلب در نقش کمکی و تکمیلی با ویولن نواخته می‌شود. بین سازهای زهی آرشه‌ای، ویولن سل با صدای خش‌دار و بَم خود و شکل زیبا و چشمگیرش از نظر قابلیت نغمه سرایی بعد از ویولن قرار می‌گیرد. همان‌گونه که سازهای زهی آرشه‌ای بیشترین تعداد را در ارکستر دارند کوآرتِت هم به همین شکل می‌باشد و تقریبا از حدود سال 1750 یک گروه نوازنده چهار نفره از دو ویولن، یک ویولا و یک ویولن‌سل تشکیل و تبدیل به مهم‌ترین و معتبرترین گروه موسیقی سالنی شد. به دو دلیل کوآرتت زهی از دو ویولن، یک ویولا و یک ویولن‌سل تشکیل شده است. نخست اینکه در زمان پیدایش کوآرتت زهی، آن باسی که اکنون می‌شناسیم هنوز به وجود نیامده بود، دوم اینکه حتی اگر آن زمان هم وجود داشت باز هم ساز مناسبی برای کوآرتت زهی نبود. ژانرِ سازی یک دسته بندی مشخص از سازهاست و سه نوع دسته بندی عمومی ژانرِ سازی وجود دارد که عبارتند از: سولو یا تکنوازی "Solo"، سالنی یا مجلسی "Chamber" و ارکستری "Orchestral". تکنوازی یک قطعه، تنها برای یک ساز بوده در حالی‌که سالنی یا موزیک سالنی یک قطعه، برای دو یا چند ساز است که برای هر بخشی یک نوازنده وجود دارد. موسیقی ارکستری یک قطعه، برای چند ساز می‌باشد که در آن حداقل یک بخش تکرار شده یعنی دو یا چند ساز یک بخش یکنواخت را می‌نوازند و همان موسیقی هم‌زمان به دست چند نفر نواخته می‌گردد. در ادامه با آموزش ویدیویی مبانی موسیقی در خدمت شما عزیزان هستیم.