دوره در جستجوی موتزارت

عضویت
در مستند ویدئویی "در جستجوی موتزارت" سعی داریم روایت کاملی از زندگی شخصی و حرفه‌ای این موسیقیدان معروف اتریشی برای شما علاقه‌‌مندان داشته باشیم. "زندگینامه موتزارت" شاید به جرات بتوان گفت کمتر کسی است که نام و آوازه ولفگانگ آمادئوس موتزارت "Wolfgang Amadeus Mozart"، آهنگساز شهیر اتریشی را نشنیده باشد. این نابغه دنیای موسیقی 27 ژانویه سال 1756 در سالزبورگ اتریش به دنیا آمد. وی هفتمین فرزند خانواده بود و پدرش نیز از بهترین ویولن‌نوازان و آهنگسازان اروپا در قرن هجدهم به حساب می‌آمد. پس از آن که لئوپلد موتزارت به نبوغ و استعداد ذاتی پسرش در یادگیری موسیقی پی برد به طور جدی او را تحت آموزش خود قرار داد. ولفگانگ آهنگسازی را از سن 3 سالگی آغاز نمود و هر آنچه که لازم بود را توسط پدر موسیقیدانش فراگرفت. او با هوش سرشار خود توانست در سن 8 سالگی اولین سمفونی‌اش را خلق کند و خود را به عنوان یک اعجوبه در دنیای موسیقی کلاسیک معرفی نماید. اجرای این سمفونی شگفتی برخی از آهنگسازان مطرح آن زمان از جمله پدرش و کریستین باخ را برانگیخت. موتزارت که از سنین کودکی به همراه خانواده برای اجرا به شهرها و کشورهای مختلف از جمله مونیخ، وین، پاریس، لندن، لاهه و ایتالیا سفر می‌کرد، در این مسیر با افراد مشهوری همچو آندره‌آ لوکزی و یوهان کریستین باخ آشنا شد. پس از روی کارآمدن اُسقف اعظم هیرونیموس فان کلردو "Hieronymus von Colloredo" به عنوان حاکم جدید سالزبورگ، موتزارت نیز در 13 مارس 1773 به عنوان آهنگساز و رهبر ارکستر به استخدام وی درآمد و تا سال 1777 این سمت را برعهده داشت. با وجود فضای نامناسب موسیقایی در شهر سالزبورگ، موتزارت که در استخدام دربار این شهر بود سعی بر این داشت که امیدوارانه بهترین آثار خود را خلق کند و از هیچ تلاشی نیز در این راه دریغ نکرد. او در این مدت توانست قطعات منحصر به فردی از جمله سونات‌های پیانو، قطعات مَس و کنسرتو پیانوی شماره 9 را به رشته تحریر درآورد. پس از آن وی در 23 سپتامبر 1777 با موافقت حاکم سالزبورگ و برای یافتن شغل مناسب با همراهی مادر خود به آلمان و فرانسه سفر کرد و پس از خلق چندین اثر و در نهایت فوت مادرش به سالزبورگ بازگشت و در دربار اتریش مشغول به کار شد. اما مدتی بعد به دلیل نارضایتی از جایگاهی که داشت از شغل خود استعفا داد. موتزارت در سال 1782 با وجود مخالفت پدرش با کنستانز وِبِر "constanze weber" خواننده سوپرانو ازدواج کرد و آنها صاحب دو فرزند پسر با نام‌های کارل توماس و فرانز زاویر ولفگانگ شدند. وی همچنین در این سال با نوشتن اپرای دستبرد به حرمسرا شهرت زیادی کسب کرد. در همان سال‌ها موتزارت با تاثیر از سبک موسیقی باروک دو اثر معروف خود با نام‌های فلوت سحرآمیز و سمفونی شماره 41 را خلق نمود. همچنین یکی از شاهکارهای موسیقی جهان با نام مَس در دی مینور پس از بی‌اعتنایی پدر موتزارت به وی و همسرش، توسط موتزارت خلق شد. بسیاری از تاریخ نگاران معتقدند که آثار موتزارت ارتباط عمیقی با روح آدمی برقرار می‌کند و این نشات گرفته از نبوغ و تبحر بالای این آهنگساز بزرگ در تحریر قطعات موسیقی است. موتزارت به نوشتن قطعات اپرای کمدی علاقه فراوانی داشت و سرانجام با لُرنزو دا پونته "Lorenzo Da Ponte" نویسنده اشعار اپرا ملاقات می‌کند و با همراهی وی یک روش جدید برای نوشتن اپرا می‌یابد که به نوعی طبیعت گرایی محسوب می‌شود. وی پس از همکاری با لُرنزو دا پونته موسیقی متن اپرای عروسی فیگارو "The Marriage of Figaro" را در سال 1786 می‌نویسد که ماهیت عشق، حسادت، ترحم و ... را به خوبی به نمایش می‌گذارد. ولفگانگ موتزارت در طول زندگی 35 ساله خود توانست بیش از 600 قطعه موسیقی خلق کند که از این بین می‌توان به 41 سمفونی، 27 کنسرتو پیانو، 5 کنسرتو ویالون، چندین قطعه مَس و اپراهای بی‌نظیرش اشاره کرد. موتزارت اپرای دون ژوان را برای نخستین بار 29 اکتبر سال 1787 در سالن Estates Theatre شهر پراگ اجرا نمود که مورد استقبال طرفدارانش قرار گرفت. موتزارت آخرین اثر خود را تحت عنوان آمرزش‌خوانی در رِ مینور "Requiem Mass in D minor" در سال 1791 در حالی می‌نوشت که از سلامت جسمی کافی برخوردار نبود. وی در واپسین روزهای زندگی خود برای تکمیل قطعه از یکی از دوستانش به نام فرانز خاویر ساسمایر کمک می‌گیرد. در نتیجه بخش پایانی قطعه حال و هوای پیش از مرگ موتزارت را به تصویر می‌کشد. این شخصیت برجسته دنیای موسیقی سرانجام در 5 دسامبر 1791 چشم از جهان فرو بست. ناگفته نماند که معمای مرگ موتزارت با موارد مختلفی از جمله مسمومیت‌ ناشی از مصرف جیوه، نارسایی کلیه، اِدِم (تجمع مایع در زیر پوست) و تب روماتیسم حاد گرده خورده است.