دوره زندگی و آثار جی دی سلینجر

عضویت
در مستند ویدیویی «زندگی و آثار جی دی. سلینجر» با ما همراه باشید. «زندگینامه سلینجر» جروم دیوید سلینجر "Jerome David Salinger" که بیشتر با نام جی. دی. سلینجر شناخته می‌شود، یکی از معروف‌ترین نویسندگان قرن بیستم آمریکاست که در دوره کوتاه فعالیتش شهرت زیادی کسب نمود. وی در 1 ژانویه سال 1919 در منهتن نیویورک سیتی چشم به جهان گشود. او که از توانایی شخصیت‌ پردازی نیرومندی در داستان‌های خود برخوردار بود در چندین دانشگاه معتبر تحصیل کرد اما یا آنها را نیمه تمام رها می‌کرد و یا از دانشگاه اخراج می‌شد! با تمام مخالفت‌هایی که پدر با فعالیت‌های نوشتاری وی داشت اما مادرش در همه حال از او پشتیبانی می‌کرد. بعدها با حمایت‌های مختلفی که از وی شد موفق به چاپ کتاب The Young Folks John گردید. تمام آرزوی سلینجر این بود که روزی بتواند در هفته نامه ادبی New Yorker نوشته‌هایش را به چاپ برساند. او سرانجام در سال 1941 موفق به چاپ اولین اثر خود در این هفته نامه گردید. سلینجر در سال 1941 و در سن 21 سالگی اولین عشق خود به نام اونا اونیل را تجربه کرد. یک سال بعد وی به دلایل شخصی آسایش و راحتی خود را کنار گذاشته و به ارتش پیوست. سلینجر افتخار حضور در جنگ جهانی دوم و نبرد نرماندی را در سن 25 سالگی داشت. او زمانی که در جنگ بود متوجه شد که نامزدش اونیل دیگر جواب نامه‌های او را نمی‌دهد. پس از مدتی، سلینجر که دور از خانه و در میدان جنگ بود از ازدواج اونیل با چارلی چاپلین؛ چهره مشهور سینمای هالیوود باخبر می‌شود. پس از گذشت سه سال وی در یکی از مأموریت‌هایش عاشق دختری از آلمان نازی به نام سیلویا ولتر شد. ازدواج با ولتر نیز سرانجام خوبی نداشت و در نهایت دو سال بعد آن دو از یکدیگر جدا شدند. سلینجر عمدتا در زندگی شخصی خود موفق نبود و همواره کار را بر دیگر امور ترجیح می‌‌داد. او در طول زندگی خود سه همسر به نام‌های سیلویا والتر، کلر داگلاس و کانیل اونیل داشت. سلینجر اگرچه علاقه‌ای به برقراری ارتباط با طرفداران خود و حضور در رسانه‌ها نداشت اما با آثاری که در طول دوران فعالیت هنری خود بر جای گذاشت، توانست در تاریخ ماندگار شود. «آثار سلینجر» سلینجر از سال 1940 تا 1965 چیزی در حدود 25 سال به نویسندگی مشغول بود. از جمله آثار وی می‌توان به داستان یک روز خوش برای مُوزماهی، نغمه غمگین، عمو ویگیلی در کنتیکت و پیش از جنگ با اسکیموها اشاره کرد. داستان یک روز خوش برای موزماهی و نغمه غمگین به ترتیب نخستین‌ بار در ژانویه و سپتامبر سال 1948 در هفته نامه نیویورکر و مجله کازماپولیتن منتشر شدند. یکی دیگر از آثار معروف سلینجر تقدیم به ازمه با عشق و نکبت نام دارد که در تاریخ 8 آوریل سال 1950 در هفته نامه نیویورکر به چاپ رسید و با استقبال زیاد خوانندگان مواجه شد. مجله تایم این داستان را بهترین داستان از مجموعه «نه داستان» دانسته است. کتاب نه داستان در ایران با نام دلتنگی‌های نقاش خیابان چهل و هشتم شناخته شده است. زمانی که در سال 1951 رمان ناتور دشت "The Catcher in the Rye" انتشار یافت، سلینجر محبوبیت زیادی کسب کرد و به یکی از نویسندگان بزرگ آن دوران تبدیل شد. هولدن کالفیلد "Holden Caulfield" شخصیت اصلی و خیالی داستان ناتور دشت پیش از حضور در این داستان در چندین داستان دیگر از این نویسنده از جمله من خُلم نیز وجود داشت. William Shawn ویراستاری بود که در نیویورکر کار می‌کرد و رابطه دو طرفه خوبی با سلینجر داشت. یکی از معروف‌ترین کارهایی که Shawn ویراستاری آن را بر عهده داشت و به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های آن زمان نیز تبدیل شد، فرانی و زویی "Franny and Zooey" نام دارد که در سال 1961 به چاپ رسید. سیزده سال پس از چاپ آخرین اثر سلینجر یعنی «16 هپ ورث، 1924»، او در سال 1978 در روستای کورنیش واقع در ایالت نیوهمپشر اسکان یافت و ادامه دوران حیات خود را در این منطقه سپری نمود. مستند سلینجر محصول سال 2013 توسط Shane Salerno و در رابطه با زندگی این نویسنده معروف ساخته شده است. این فیلم داستان زندگی سلینجر را از طریق مصاحبه با دوستان، مورخان و روزنامه نگاران شرح می‌دهد. این اثر سینمایی دهمین فیلم مستند برتر سال 2013 انتخاب شد. این نویسنده مشهور آثار منتشر شده‌ اندکی از خود بر جای گذاشته و پس از مرگش چندین داستان منتشر نشده از او در منزلش یافت شد که به دلیل ترس از معروفیت بیشتر، آنها را به دست چاپ نسپرده بود. او در یکی از معدود مصاحباتی که در دوران زندگی‌اش انجام داد، خود را عاشق نویسندگی دانست و همچنین اضافه کرد که آرامش حیرت‌انگیزی در منتشر نکردن داستان‌هایش و اینکه فقط برای خودش می‌نویسد وجود دارد. این نویسنده درون‌گرا در نهایت در 27 ژانویه سال 2010 در محل زندگی خود در منطقه کوچک کورنیش در ایالت نیوهمپشر درگذشت.